قراردادهای مشارکت عمومی- خصوصی و نسبت آن با وزارتخانه ارتباطات و فناوری اطلاعات

سردرگمی در رسیدن به نفع جمعی

قرارداد‌های مشارکت عمومی - خصوصی یک نوع از همکاری‌های اقتصادی است که با مشارکت بخش عمومی و خصوصی صورت می‌گیرد. این نوع قرارداد برای نخستین‌ بار در جهان برای ساخت سیستم آب‌رسانی شهر نیویورک به کار گرفته شد؛ الگوی موفقی که توانست در دنیا گسترش یابد و مسیر توسعه اقتصادی را هموار کند. از آن زمان تاکنون این الگو توانسته است در بسیاری از کشور‌های توسعه‌یافته و درحال‌توسعه، زیرساخت‌ها و بستر‌های مناسب را فراهم کند.

آخرین گزارش بانک جهانی از مشارکت عمومی-خصوصی

مشارکت 1.5 تریلیون دلاری

رابطه‌ی بین توسعه زیرساخت‌‌ها و رشد اقتصادی به خوبی شناخته شده است. این رابطه شامل تأثیر زیرساخت‌ها بر کاهش فقر، افزایش رشد و دستاورد‌های خاص توسعه‌ای می‌شود. با افزایش تقاضای هر کشور برای توسعه زیرساخت‌‌ها، مشارکت‌‌های عمومی - خصوصی(PPPs) نقشی کلیدی در کاهش شکاف بین عرضه و تقاضای زیرساخت‌‌ها ایفا می‌کنند و در ارتقای کارایی در ارایه‌ی خدمات عمومی مؤثر واقع می‌شوند. مشارکت عمومی-خصوصی یک رابطه قراردادی است که برای تأمین یک دارایی یا خدمت عمومی میان یک مؤسسه یا مقام باصلاحیت در بخش عمومی و یک مؤسسه در بخش خصوصی منعقد می‌شود.

بررسی میزان مشارکت عمومی-خصوصی در نهادهای عمومی معلوم کرد

وزارت ارتباطات روی پله آخر

از نیمه دوم سال 1394 تا سه ماهه اول 1396 ، 4131 پروژه با مشاركت بخش خصوصی منجر به انعقاد قرارداد شده است. حاصل این اقدامات به سرمایه گذاری 453،905 میلیارد ریالی بخش غیردولتی منجر شده و علاوه بر آن سالانه صرفه جویی 43،869 میلیارد ریالی در منابع جاری مربوطه به دوران بهره برداری را به‌همراه دارد.

مشارکت عمومی- خصوصی و استفاده از ظرفیت‌های سازمان‌های توسعه‌ای

کمبود بودجه به مثابه فرصت

نظام برنامه و بودجه کشور چهار امر مهم دارد: امور اجتماعی، اقتصادی، عمومی و دفاعی، که به چندین فصل تقسیم می‌شوند؛ از جمله بحث ارتباطات و فناوری اطلاعات که در فصل هشت از امور اقتصادی نظام برنامه و بودجه قرار می‌گیرد.