اکبر محمدی از ورود تکنولوژی به فوتبال می‌گوید:
ویدئوچک روح جوانمردانه فوتبال را حفظ می‌کند

نسل طلایی حال حاضر فوتبال ایران که امید اصلی تیم ملی ایران در جام جهانی نیز به‌شمار می‌روند، روزی از سوی اکبر محمدی در تیم ملی جوانان به بازی گرفته شدند. ستاره‌هایی مانند علیرضا جهان‌بخش و سردار آزمون که سردمداران آن تیم بودند؛ تیمی‌که در یک‌چهارم نهایی به کره‌جنوبی باخت، اما بازی‌های خوبش از یاد نمی‌رود. اکبر محمدی هیچ‌وقت نتوانست در سطح اول فوتبال ایران حضور مؤثری داشته باشد، اما خیلی زود راه مربیگری را در پیش گرفت و با دستیابی به مدارک مختلف، یکی از باسوادترین مربیان کنونی فوتبال ایران به حساب می‌آید. محمدی اکنون دانشجوی دکترای مدیریت ورزشی در دانشگاه تربیت‌مدرس است و برای اطلاع از مدارجی که طی کرده، بهتر است سری به ویکی‌پدیای او بزنید. پیش از آن، شما را به مصاحبه‌ای که با او درباره تکنولوژی و ورزش داشتیم، دعوت می‌کنیم.

آقای محمدی در همین ابتدا از شما می‌خواهم مقدمه‌ای درباره تکنولوژی و تأثیر آن بر ورزش ارایه کنید تا پس از آن به صورت جدی وارد بحث شویم.

تکنولوژی چند سالی است به صورت جدی وارد حوزه ورزش و به‌ویژه فوتبال شده است. این امر باعث شده دانش فنی فوتبال نیز افزایش پیدا کند. این تکنولوژی را می‌توان در دو بخش لمس کرد؛ یکی در بخش سخت‌افزاری و دیگری در قسمت نرم‌افزاری.

 

پس ابتدا سراغ تأثیرات تکنولوژی بر ورزش در بخش سخت افزاری می‌رویم.

در بخش سخت‌افزاری بیشتر بحث از ساخت اماکن ورزشی و استادیوم‌ها در همه المان‌های مرتبط با آن خواهد بود. ما در تولید چمن، به نسل پنجم رسیده‌ایم که کیفیت بسیار بالایی دارد. در ورزشگاه‌هایی که رویدادهای مهمی‌ را میزبانی می‌کنند و مگاایونت‌ها در آنجا به انجام می‌رسد، به‌طور مثال فینال جام جهانی، جام ملت‌های اروپا یا چمپیونزلیگ، از بالاترین امکانات بهره برده می‌شود. حتی کشورهای حوزه‌ی خلیج‌فارس نیز در این زمینه جزء پیشتازان به‌شمار می‌روند. قطر قرار است برای جام جهانی 2022، 220 میلیارد دلار هزینه کند. آن‌ها هر هفته مبلغی گزاف برای این کار کنار گذاشته‌ و صرف مسایل سخت‌افزاری می‌کنند. به‌جز چمن، با استفاده از تکنولوژی، امکانات رفاهی در سکوها و برای تماشاگران ترتیب داده می‌شود. امکاناتی مهیا می‌شود تا آن‌ها در فضایی امن شاهد بازی باشند و رسانه‌ها نیز بتوانند وظیفه خود را به بهترین شکل انجام دهند.

تکنولوژی در بحث نرم‌افزاری چه تأثیراتی بر ورزش داشته است؟

اما نرم‌افزاری؛ از همین توپ مسابقات فوتبال بگیرید که روزبه‌روز با نسل‌های جدیدتری به بازار و مسابقات می‌آید تا بحث پوشاک که کاملا صنعتی شده است و کار را برای ورزشکار راحت‌تر می‌کند. طراحی لباس‌ها دچار تغییرات شگرفی شده و لوازم جانبی مانند قلم‌بند و کفش فوتبال با متریال‌های ویژه‌ای تولید می‌شود و امنیت را افزایش می‌دهد. در بخش تجهیزات تمرینی، ما هر دو بحث سخت‌افزار و نرم‌افزار را کنار هم خواهیم داشت. ما حتی با استفاده از تکنولوژی می‌توانیم قراردادهای خیلی بهتری با فوتبالیست‌ها و ورزشکاران ببندیم.

 

چه جالب! اگر ممکن است دراین‌باره بیشتر توضیح بدهید.

تکنولوژی پزشکی در بحث قراردادبستن تأثیر بسیار بالایی دارد. باشگاه‌ها می‌توانند با تجهیزاتی که در اختیار آن‌ها قرار می‌گیرد، عملکرد بازیکنان را در یکی، دو سال اخیر ارزیابی کنند و آزمایش‌های لازم را پیش از بستن قرارداد انجام دهند تا کم‌تر متضرر شوند. در‌عین‌حال، بحث مانیتورینگ در تمرین نیز یکی دیگر از مواردی است که به کمک باشگاه‌ها می‌آید. روزبه‌روز بازیکنان بیش از قبل تحت‌نظر خواهند بود. عملکرد همه بازیکنان در حوزه فنی و آمادگی جسمانی اندازه‌گیری می‌شود. مربی برنامه مدنظر را ارایه می‌دهد و تکنیکال‌گروپ، کار بازیکنان را زیر نظر می‌گیرد.

 

تکنولوژی در خارج از زمین فوتبال و ورزش نیز به کمک آمده و تماشای مسابقات را برای مردم راحت‌تر کرده است. نظر شما دراین‌باره چیست؟

دقیقا همین‌طور است. همان‌طور که گفتید، در بخش رسانه نیز پیشرفت‌های زیادی حاصل شده است. الان فوتبال نسبت به گذشته خیلی متفاوت‌تر به مردم عرضه و زوایای پنهانی از آن به تماشاگران نشان داده می‌شود. همه نقاط تاریک و مبهم از پشت لنز شفاف دوربین‌های پیشرفته مشخص است.

درباره ورود جدی تکنولوژی به مسایل داوری نیز صحبت کنید. بعد از تکنولوژی خط دروازه حالا نوبت به ویدئو‌چک رسیده است.

فوتبال یک مهارت باز است. تصمیم‌گیری درباره ایونت‌های بازی به عملکرد مجموعه المان‌ها بستگی دارد. از بازیکنان خودی تا بازیکن حریف و شرایط داوری، همه شامل این موارد می‌شود. فوتبال همیشه جذابیت خودش را دارد. ورود ویدئوچک شک‌و‌شبهه‌ها را از بین می‌برد و روح جوانمردانه مسابقات را حفظ می‌کند. خطای انسانی کاسته می‌شود. با‌این‌حال باید قبول کرد از لحاظ پیش‌بینی‌پذیرنبودن دور می‌شویم و فضا به سمت ماشینی‌شدن حرکت می‌کند، اما بازهم در مجموع به فوتبال کمک خواهد شد. در این صورت، تیم‌های ضعیف‌تر خودشان را به سمت قوی‌ترشدن پیش می‌برند و کم‌تر به شانس و اقبال وابسته خواهند بود. باید به این قضیه مثبت نگاه شود و از قانون‌های وضع‌شده پیروی کرد. در سال 1986، پاس به عقب را دروازه‌بان با دست می‌گرفت، اما قوانین جدید برای جذاب‌ترشدن مسابقات از جام 90، این کار را ممنوع کرد. تغییرات مثبت دیگری نیز به وجود آمده است. بیشتر این قوانین با اقبال مواجه شد و الان هم باید صبر کنیم و اجازه دهیم ویدئوچک در تورنمنت مهمی مانند جام جهانی، ارزیابی شده و جواب پس بدهد.

 

آقای محمدی ورزش و فوتبال ما چه نقشی در این پیشرفت تکنولوژی دارد؟

40 سال پیش ما می‌خواستیم جام جهانی 1990 را میزبانی کنیم و المپیک 1988 را در کشورمان به انجام برسانیم، اما همه‌چیز دستخوش تغییرات شده است. در سخت‌افزار کم‌تر دچار موفقیت بوده‌ایم. کارها باید به متخصصان سپرده می‌شد، اما این اتفاق رخ نداد. ما مشکل مدیریت، برنامه‌ریزی و کنترل نظارت داریم و این به وضوح در فوتبال دیده می‌شود. در تحقیقی درباره فوتبال ترکیه، مشخص شده است سالانه بین 35 تا 45 بازیکن حرفه‌ای به فوتبال این کشور تزریق می‌شود. این در حالی است که در فوتبال ما، این تعداد در حدود صد تا 150 نفر است. این نفرات آموزش لازم را ندیده‌اند. 17 دوره از لیگ برتر گذشته است. از سال 80 قرار بود تشکیلاتی درست شود که باشگاه‌ها در چهار سال حرفه‌ای شوند، اما هنوز بعد از گذشت چندین سال، باشگاه‌های ما دنبال لایسنس و گواهی‌نامه دروغین هستند. به صورت بنیادین هیچ‌کس سراغ این مسئله نرفته است. با یک سؤال و مصاحبه نمی‌شود درباره این مسأله مهم صحبت کرد. کیلومترها با فوتبال پیش‌روی آسیا و جهان فاصله داریم. ما حتی از کشورهای حوزه خلیج‌فارس مثل کویت، عربستان و امارات نیز فاصله زیادی داریم.

 

چه راهکاری برای حل این مشکل بزرگ پیشنهاد می‌کنید؟

من فکر می‌کنم فوتبال باید به مسیر اصلی خودش برگردد. اولین معضل فوتبال ما مدیریت است. مدیریت باید مقبولیت و تجربه داشته باشد. باید تعهد وجود داشته باشد. باید از همه امکانات، منابع انسانی، وقت و انرژی استفاده کرد. باید خودمان را در این مسیر قربانی کنیم تا در حوزه‌های مختلف به مشکل برنخوریم.

پیشنهاد پیشران توسعه به شما : جام جهانی علم و فوتبال 2018 روسیه